با تقوا و از زاهدترين مردم بوده است » . « زركلى » از او اين‌گونه ياد مىكند : « و كان حسن السيرة والديانة قوي الساعده . . . « 1 » » ؛ « وى خوش معاشرت و ديندار و قوى بازو بود » . آن‌گونه كه گفته شد ، شهيد جاويد ، يحيى بن عمر ، مردى شريف و ديندار ، پرهيزكار ، با اراده ، صاحب جود و بخشش و مردم‌دار بود . شجاعت و دليرى در ميدان كارزار ، با عطوفت و مهربانى به مردم ، در وجود او به هم پيوسته بود و از او مردى ايده‌آل ساخته بود . مورخان از محمد بن احمد صيرفى و ديگران درباره نيرو و قدرت او نيز روايت كرده‌اند كه يحيى در بغداد ساكن بود و عمودى آهنين در خانه داشت كه هرگاه به يكى از غلامان و كنيزان خود خشم مىگرفت ، آن عمود آهنين را به گردنشان مىپيچيد و احدى جز او نمىتوانست آن را باز كند تا وقتى كه خودش مىآمد و باز مىكرد « 2 » . مذهب يحيى تاريخ‌نگاران درباره مذهب يحيى بن عمر اظهار نظر نكرده‌اند ، ولى از برخى قراين و منابع چنين بر مىآيد كه وى مذهب زيدى داشته است .

--> ( 1 ) . الاعلام ، ج 8 ، ص 160 . ( 2 ) . مقاتل الطالبيّين ، ج 6 ، ص 5 ؛ تاريخ الكوفة ، صص 380 - 382 ؛ الاعلام ، ج 8 ، ص 160 .